Ama işte
Başka bir şeyde gelmiyor elimden
Sen önemlisin
İçimden bir tarafım sana çok kızgın
Çok kırdın beni
Ve gittin
İyi değilim ben
Hayatta kaybetmekte varmış sevdiğim kadını.Kaybetmek çok zormuş
Kendime nasihat etmek çok daha da zormuş.
Yalın ayak gidilen dipsiz kuyulardayım.
Sahi,sen ne kadar kolay vazgeçiyorsun her defasında benden.En azından bu kez…Zor geldin ama kolay gitmek,benden uzak yaşamak istiyorsun. Zaten son dönemlerde sende havalar sonbahara dönmüştü.Eylüller gibi serin ve bir o kadar mesafeliydin.Oysa sen bende yarının diliydin. Dili…Bak ! Sen bana kafayı yedirteceksin sonunda.Şu an bir kördüğüm içim.Bende biriktiriyorum şimdi yalnızlığımı,ikimiz için.Bırak dedi-demişi. Yarım kalmayalım.Lütfen yarım…Allah kahretsin !Kıskanıyorum ve özlüyorum,çok özlüyorum seni.Kafam yerinde değil: uyuyamıyorum,yemek yiyemiyorum,herkesi kırıyorum.
Gitme !
Kal bende
Hiç gitmemecesine…
Gitme !...Kal !!!
Her şey senin için.Seni, yeniden seninle yaşamak için.Bence bunu bir düşünelim.Ya,ben sana deliler gibi âşığım,anlasana !Sen gidince bomboş kaldım.Sen önemlisin:tahmin edemeyeceğin kadar önemli.Seninle o kadar çok şeyi dolu dizgin yaşadık ki,paylaştık ki…Şimdi yokluğunda hiçbir şey anlam taşımıyor.Hatırlasana:rüya gibiydi yaşadıklarımız. Birbirimizden ayrılamazken şimdi özlem duygusunu yanımdan ayıramaz oldum.Oysa taş kesilmiş güzelliğin,tebessümün ve ruhuma işleyen sıcacık bakışlarınla ruhuma,tenime ilaç gibiydin.Haydi,dön !Hiç yakışıyor mu bu davranışın bizim mavi sevdamıza !Haydi,dön ! Tut elimi yeniden… lütfen…